مددکاری اجتماعی در ایام جنگ در بافت روستایی
تجربهای زیسته از مداخلات محلهمحور مددکاری اجتماعی در ایام جنگ در بافت روستایی
در روزهای پرتنش جنگ، همبستگی و حمایتهای محلی نقش مهمی در کاهش اضطراب و تقویت تابآوری افراد جامعه ایفا میکند. در همین راستا، مجموعهای از فعالیتهای محلهمحور در قالب مددکاری اجتماعی در بافت روستایی انجام شد که هدف آن حمایت روانی–اجتماعی از ساکنان محله، بهویژه کودکان و نوجوانان بود.
یکی از محورهای اصلی این فعالیتها کار با کودکان بود؛ بهویژه کودکانی که درباره جنگ پرسشهایی داشتند یا دچار ترس و اضطراب شده بودند. برای کمک به بیان احساسات و کاهش نگرانی آنها، فعالیتهایی مانند بازیدرمانی، نقاشی و تماشای کارتون بهصورت گروهی انجام شد تا کودکان بتوانند در فضایی امن احساسات خود را ابراز کنند.
همچنین گفتوگوهایی با نوجوانان محله انجام شد. در این گفتوگوها با تکیه بر برخی رویکردهای نظری در حوزه انگیزش و رشد نوجوانان، تلاش شد انگیزه آنها برای ادامه تحصیل تقویت شود؛ بهویژه در شرایطی که به دلیل جنگ کلاسها مجازی شده و فضای عمومی جامعه نیز با استرس همراه بود.
بخش دیگری از این مداخلات به آگاهیبخشی میان اهالی محله اختصاص داشت. در این گفتوگوها بر اهمیت سرمایه اجتماعی، بهویژه ارتباط با خویشاوندان، دوستان و آشنایان، تأکید شد؛ شبکهای از روابط که میتواند در شرایط بحرانی بهعنوان منبع حمایتی مهمی برای افراد عمل کند.
در کنار این فعالیتها، با هدف کمک به کاهش اضطراب و ایجاد فرصتهایی برای آرامش ذهنی، به برخی از هممحلهایها کتاب اهدا شد. همچنین برای چند تن از دختران دانشآموز محله، اشتراک برنامه کتابخوان «طاقچه» تهیه شد تا انگیزه آنها برای مطالعه تقویت شود.
این تجربه نشان داد که حتی مداخلات کوچک اما مبتنی بر همدلی و مشارکت محلی میتواند در شرایط دشوار جنگ به تقویت امید، همبستگی و تابآوری اجتماعی در سطح محله کمک کند.
به قلم مهری بابالو – مددکار اجتماعی
